อีกไม่ถึง 1 เดือน ป๋มก้อจะจบ ม. 3แย้ว>.<

ป๋มไม่อยากจบเลย(หรือว่าจะแกล้งทำเปนสอบตกดี-_-a)

ไม่อยากจากเพื่อนๆที่สุดแสนจะน่ารักของป๋มไปเยยง๊าT^T

แต่ยังไงป๋มกับเพื่อนของป๋มก้อต้องแยกจากกันดั่งเหมือนสุภาษิตที่ว่า

"งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา"(มีป่าวว๊า)

ป๋มมีกลอนบทหนึ่งงับ อ่านแล้วกระแทกใจมากเยย

เปนกลอนเกี่ยวกับเพื่อนงับ ลองอ่านดูนะ

เพื่อนช่วยเพื่อน ตลอดไป ได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอ เพื่อนจะพลาด ซักแค่ไหน
ความเป็นมิตร ยังติดอยู่ คู่แรงใจ
ให้ก้าวไป ในสิ่ง ที่ต้องการ

เพื่อจะทุกข์ เสียน้ำตา และร้องไห้
ความห่วงใย ทีมีนั้น ยังคอยสาน
ประกอบใจ ของเพื่อนนี้ ที่แหลกราญ
พาพ้นผ่าน ความทุกข์ช้ำ ที่ค้ำใจ

แม้เวลา เนิ่นนาน ผ่านจากนี้
แต่สิ่งดี จะยังอยู่ ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลา จะผ่าน นานเท่าไร
แต่จิตใจ มีเพื่อน ตลอดมา

จะไม่ลืม เพื่อนคนนี้ ชั่วชีวิต
อยู่เป็นมิตร คอยดูแล และรักษา
ให้ความรัก คงอยู่ ตลอดมา
มิตรภาพ จะล้ำค่า ตลอดไป

เปนงายเพราะม๊าย

สุดท้ายนี้ ป๋มก้อขอให้เพื่อนๆทุกคนมีฟามสุขกันตลอดปาย

ขอให้ถูกหวย 6 งวดซ้อน(งวดละตัว งวดละตัว ^^)

แล้วอย่าลืมกันนะ โดยเฉพาะป๋ม ^^

ลาก่อนนะ

เพื่อนรัก